نماد سایت پایگاه خبری سرمایه ایرانی

«خیل عرب»؛ آیین نمادین برای تشییع شهدای کربلا

به گزارش پایگاه خبری سرمایه ایرانی، عزاداری محرم با فرهنگ و آداب شهرهای مختلف درهم‌آمیخته است و هر یک از مناطق کشورمان هم سبک و سیاق خود را در عزاداری و برپایی مراسم سوگواری دارند.

از سوی دیگر در بسیاری از سنت‌های عزاداری شهرهای مختلف، شباهت‌های فراوانی وجود دارد و برپایی دسته‌های عزاداری، تعزیه، گرداندن علم، چاووشی‌خوانی و نخل، کتل و تهیه غذای نذری از جمله مراسمی است که در شهرهای کشور برپا می‌شود. گاهی این سنت‌ها به‌اندازه‌ای جالب توجه است که مردم را نه‌تنها از سراسر کشور، بلکه از کشورهای دیگر به تماشا دعوت می‌کند.

آئین سنتی مذهبی خیل عرب، بازآفرینی هجوم لشکریان یزید به خیمه‌های اهل بیت (ع) بعد از واقعه عاشوراست که عصر روز یازدهم محرم هر سال بازآفرینی می‌شود؛ این آئین با اجرای تعزیه شهادت امام حسین (ع) و بازآفرینی هجوم اشقیا به خیمه‌های حسینی و تشییع پیکرهای شهدای کربلا برگزار می‌شود.

آئین خیل عرب در شهرهایی مانند نوش آباد در سه بخش برگزار می‌شود که در بخش اول تعزیه شهادت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و برخی از یارانش براساس مستندات تاریخی اجرا می‌شود، در مرحله دوم این آئین سنتی و مذهبی، عمرسعد با لشکریان خود به خیمه‌های حسینی می‌تازد و خیمه‌ها را به آتش می‌کشد و اهل حرم را به اسارت می‌برد و در پرده سوم این تعزیه خیمه برداری زنانی که سر و روی خود را پوشانده‌اند با نی‌هایی که از بالای سر بر هم می‌زنند و اشعار خاصی که زمزمه می‌کنند، حماسه زنان بنی اسد در تشییع و به خاکسپاری شهدای کربلا را بازآفرینی می‌کنند.

«خیل عرب»؛ آیین نمادین برای تشییع شهدای کربلا

آئین سنتی و مذهبی خیمه برداری یا خیل عرب نوش آباد که بیش از یک قرن پیشینه تاریخی دارد، آذرماه سال ۱۳۹۳ به شماره ۵۹۸ در فهرست میراث معنوی کشور به ثبت رسید.

منصور قربانی، رئیس مرکز تخصصی هنرهای ملی و آئینی شهرداری اصفهان در گفت‌وگو با خبرنگار سرمایه ایرانی در این باره اظهار کرد: خیل عرب از آئین‌های عزاداری شهرستان آران و بیدگل است که در روزهای یازدهم و دوازدهم محرم در شهر نوش آباد برگزار می‌شود که نماد حرکت طایفه بنی اسد برای خاکسپاری پیکرهای بر زمین مانده شهدا در صحرای کربلا است.

وی افزود: این آئین به صورت نمادین در نوش آباد اجرا می‌شود و در آن گروهی عزادار در حالی که لباس سفید عربی بر تن دارند، با ضربات موزون نی‌های چوبی، اشعار موزون می‌خوانند و ژرفای اندوه خود را به نمایش می‌گذارند.

منبع خبر : ایمنا

امتیاز به خبر
خروج از نسخه موبایل