پیوند امید و انرژی؛ بهزیستی اصفهان مدل جدید اشتغال و تولید پاک را کلید زد
در میانه تابش خورشید اصفهان، روایتی متفاوت از تولید انرژی پاک در حال شکلگیری است؛ روایتی که در آن، مددجویان بهزیستی از جایگاه مصرفکننده به تولیدکننده برق و کسب درآمد پایدار گذر میکنند. اداره کل بهزیستی استان اصفهان با پیوندزدن مأموریت اجتماعی خود باسیاست کلان انرژی کشور، الگویی نوین را پایهریزی کرده است. خانم سمیه کریمی، مدیرکل بهزیستی استان اصفهان در گفتوگویی صمیمانه، از آغاز، دستاوردها، چالشها و افق این طرح انسانمحور سخن میگوید که ماحصل آن در ادامه میآید.
مدیرکل بهزیستی استان اصفهان در ابتدا با بیان فلسفه ورود بهزیستی اصفهان به عرصه انرژیهای پاک گفت: ما معتقد بودیم که مسئله ناترازی انرژی اگرچه یک چالش ملی است، اما میتواند به یک فرصت اجتماعی تبدیل شود. هدف ما دوگانه بود: کمک به امنیت انرژی کشور و خلق فرصتهای اشتغال پایدار برای جامعه تحت پوششمان. خوشبختانه امروز شاهد تحقق عینی این ایده در قالب ۳۰۶ نیروگاه خورشیدی کوچک هستیم که هر کدام، دریچه امید و منبع درآمدی برای یک خانوار شده است.
کریمی در تشریح روند اجرا توضیح داد: کار ما تنها معرفی یک طرح اقتصادی نبود. ما یک فرایند توانمندسازی کامل را طراحی کردیم: از شناسایی و آموزش مددجویان واجد شرایط گرفته تا کمک در آمادهسازی فنی پشتبامها، هماهنگی با اداره برق برای اخذ مجوز و پیگیری مستمر برای حل موانع مالی با بانکها. میخواستیم مطمئن شویم فرد تا انتهای مسیر تنها نیست.
مدیرکل بهزیستی استان بیان داشت: از سال ۹۹ تاکنون،۳۳۰ نیروگاه ۵ کیلوواتی منجر به ایجاد همان تعداد شغل مستقیم شدهاند. همچنین در ساختمانهای خودمان نیز پیشرو بودهایم؛ مانند نیروگاه ۵۰ کیلوواتی مرکز استان و چند نیروگاه در شهرستانها. اما اعتراف میکنم بزرگترین مانع، دیوار بلند مشکلات بانکی است. در سال گذشته حدود ۲۰۰ مددجوی واجد شرایط، علیرغم تشکیل پرونده دریافت تسهیلات، در بانکهای عامل معطلمانده و موفق به دریافت وام نشدند.
کریمی در تحلیل هوشمندانهای از طرح اشاره کرد و افزود: پراکندگی جغرافیایی نیروگاههای کوچک روی پشتبام صدها خانه در شهرها و روستاها، از منظر پدافند غیرعامل یک قوت استراتژیک محسوب میشود. این شبکه تولید پراکنده، تابآوری سیستم انرژی را در برابر حوادث بالا میبرد و این اتفاقاً از دستاوردهای پنهان این طرح ملی – اجتماعی است.
وی به تشریح برنامههای آینده پرداخت و گفت: برای شتاب بخشیدن و رفع محدودیتها (مانند عدم مالکیت انشعاب)، به سمت احداث نیروگاههای تجمیعی حرکت کردهایم. ۱۱ سایت از املاک خودمان را برای این کار شناسایی و به ساتبا معرفی کردهایم. در این مدل، زمین را ما تأمین میکنیم و ظرفیت را بین مددجویان تقسیم میکنیم. هدف، مشارکتدادن همه علاقهمندان، بهویژه در مناطق محروم است.
مدیر گل بهزیستی استان در پایان خواستار همکاری نهادهای بالادستی شد و عنوان کرد: برای تحقق کامل پتانسیل این طرح، نیاز به بازنگری در نرخ خرید تضمینی برق داریم تا توجیه اقتصادی آن برای قشر ضعیفتر هم حفظ شود. همچنین دستورالعملی جدی به بانکها برای تسهیل وامدهی به این طرحهای اشتغالآفرین لازم است. ما در بهزیستی تمام توان خود را به کار گرفتهایم، اما کمکهای فرابخشی میتواند این مدل اصفهان را به یک الگوی موفق ملی تبدیل کند.
گفتوگو با مدیر بهزیستی اصفهان نشان میدهد که گاهی راهحل بزرگترین چالشهای ملی، در همگرایی مأموریتهای اجتماعی و اقتصادی نهفته است. طرح نیروگاههای خورشیدی بهزیستی، تنها برق تولید نمیکند؛ امید، کرامت و مشارکت تولید میکند. این تجربه ثابت کرده که انرژی پاک، وقتی با اندیشه عدالتمحور همراه شود، میتواند مسیر توسعه را برای همه اقشار جامعه هموار کند. موفقیت این مدل، پیامی ملی دارد: آینده انرژی ایران میتواند همزمان پاک، پایدار و عادلانه باشد
